Αν κάτι κινδυνεύει από τους πρόσφυγες είναι η ανθρωπιά μας

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Εμπειρίες από μια διάλεξη

Αγαπητοί φίλοι
Την προηγούμενη Πέμπτη έδωσα μια μικρή διάλεξη στο βιβλιοπωλείο Αριστοτέλειο στην Θεσ/νίκη και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τις εντυπώσεις μου.
Ο κόσμος ήταν ικανοποιητικός, αν σκεφτεί κανείς ότι δεν είμαι και το πιο γνωστό πρόσωπο στους φιλολογικούς κύκλους.
Η όλη συζήτηση ήταν να κρατήσει μία ώρα και κράτησε δύο γιατί έγιναν πολλές ερωτήσεις και αν υπήρχε και άλλος χρόνος θα κρατούσε ακόμη περισσότερο.
Ο κόσμος άκουγε για πρώτη φορά όλα τα στοιχεία που τους παρέθεσα και ομολογουμένως αντέδρασαν πολύ θετικά αν και ήταν πολύ έξω απ' ότι ίσως περίμεναν οι ίδιοι να ακούσουν.
Το ύφος των ερωτήσεων αλλά και των αντιδράσεων μου έδειξε ότι τα στοιχεία που τους παρέθεσα, έστω και λεκτικά, ήταν τέτοια που δύσκολα θα μπορούσαν να τα αρνηθούν αν και ήταν μόνο προφορικά.
Φυσικά υπήρξαν ενστάσεις, που δεν βασίζονταν σε στοιχεία αλλά στην εύλογη απορία του γιατί όλα αυτά δεν τα ανακάλυψε και κάποιος άλλος νωρίτερα και φυσικά στην ανθρώπινη αντίδραση της μη αποδοχής νέων θεωρήσεων έστω και αν αυτές είναι καλά τεκμηριωμένες.
Το συμπέρασμα που έβγαλα από την συνάντηση αυτή είναι ότι πρέπει να επικοινωνήσω περισσότερο όλη αυτή την γνώση, πέρα από την μπλογκόσφαιρα. Εδώ θα ζητούσα και την άποψή σας αλλά και την βοήθειά σας. Αν λοιπόν κάποιος έχει κάποια ιδέα που θα βοηθούσε να βγει η γνώση αυτή προς τα έξω (πχ μέσω κάποιας εκδήλωσης κλπ) θα ήμουν ευγνώμων αν την μοιραζόταν μαζί μου.
Φιλικά Παυσανίας

Κυριακή, 5 Νοεμβρίου 2017

Διάλεξη στην Θεσ/νικη

Αγαπητοί φίλοι
Στις 16/11/2017 προσκλήθηκα να μιλήσω στο βιβλιοπωλείο Αριστοτέλειο στην Θεσ/νικη με θέμα που αφορά τον Ορφέα και τον Όμηρο. Όσοι φίλοι λοιπόν θέλουν μπορούν να παρεβρεθούν.
Στον σύνδεσμο ΕΔΩ θα βρείτε την πρόσκληση και τις λοιπές πληροφορίες που θα χρειαστεί κάποιος που θα θελήσει να έρθει.
Θα χαρώ πολύ να γνωρίσω κάποιους από εσάς εκεί.
 Φιλικά Παυσανίας

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

15/σύλλαβα ποιήματα και άλλες φαιδρότητες

Αγαπητοί φίλοι
Σήμερα θα ασχοληθούμε με ένα ακόμη θέμα taboo αυτό της ποιητικής μορφής των έργων τόσο του Ομήρου όσο και του Ησιόδου και του Ορφέα.
"Όλοι ξέρουμε" ότι ο Όμηρος έγραψε ποιήματα. Αν ρωτήσεις από που το ξέρουμε είτε θα σου πουν για βάρδους που τραγουδούσαν τα ομηρικά έπη χωρίς βέβαια να προσφέρουν ούτε ένα στοιχείο αλλά άμα τους ζορίσεις λίγο θα σου αναφέρουν είτε τον Δημόδοκο που έψελνε τα πάθη του Οδυσσέα και των άλλων αχαιών στην Τροία είτε για τον ποιητικό αγώνα που υπονοεί ο Ησίοδος. Άλλη ιστορική πηγή δεν υπάρχει.
ΠΡΟΣΕΞΤΕ. Δεν υπονοώ ότι δεν υπήρχαν τραγούδια. Αυτό που λέω είναι ότι τα έργα του Ομήρου ή του Ορφέα ή του Ησιόδου ΔΕΝ είναι ποιήματα αλλά πεζά.
Ας ξεκινήσουμε από το δεύτερο τον διαγωνισμό.
Αρχικά κανείς δεν γνωρίζει αυτόν τον διαγωνισμό. Δεν υπάρχουν δηλαδή αυτόπτες μάρτυρες που να μας βεβαιώνουν ότι υπήρχε διαγωνισμός όπου έργα διαφόρων με ρυθμό και μέτρο, με ομοικαταληξία ή χωρίς διαγωνίζονταν μεταξύ τους. Ο Ησίοδος μας μιλά για διαγωνισμό ποίηματος αλλά αγαπητοί μου αναγνώστες το ποιώ χρησιμοποιείται ως "δημιουργώ". Έτσι οι δημιουργοί παρουσίαζαν τα δημιουργήματά τους (ποιήματά τους) και διεκδικούσαν το βραβείο. Δεν υπάρχει ούτε ένα λεξικό στον κόσμο, ακόμη και τα χειρότερα, που θα εμφανίσει το ΠΟΙΩ ως τραγουδώ ή κάτι ανάλογο. Άρα ο Ησίοδος δεν μιλάει για τραγούδια αλλά για δημιουργήματα.
Ο Όμηρος όντως εμφανίζει τον Δημόδοκο να τραγουδά. Ξαναλέω " Ο Όμηρος όντως εμφανίζει τον Δημόδοκο να τραγουδά". Το είδατε το στοιχείο; Ελπίζω ότι μετά από τόσα χρόνια οι αναγνώστες μου είναι πολύ καλύτεροι εμού, Πως είναι δυνατόν ο Δημόδοκος να τραγουδά τα ομηρικά έπη όταν ο Όμηρος ακόμη δεν τα έχει γράψει αφού από την μια δεν γνωρίζουμε και ούτε αναφέρεται αν αυτό που τραγουδά είναι η Ιλιάδαή κάτι άσχετο και μετά ο Όμηρος περιγράφη την σκηνή. Άρα ακόμη δεν έχει γράψει τα έργα του.
Ας πάμε τώρα στην δομή των επών. Όλοι, σαν τα καινούρια ρούχα του αυτοκράτορα, βλέπουν ποίημα αλλά ποίημα δεν υπάρχει και αυτό θα σας το αποδείξω ΑΜΕΣΩΣ. Μάλλον θα το αποδείξετε εσείς στον εαυτό σας. Πάρτε ένα κείμενο, πεζό και χωρίστε το κάθε 15 συλλαβές. Αν μάλιστα δεν σου βγαίνει το μέτρο μπορείς να ορίσεις ότι αυτό είναι ένα ειδικό μέτρο: δακτυλικός εξάμετρος, μόνο που αυτό το μέτρο είναι τόσο ελαστικό που χωράει τα πάντα. Αυτό συμβαίνει γιατί κάθε υποτιθέμενος στίχος αποτελείται από 12-17 συλλαβές με που μπορούν να είναι είτε δύο μακρόχρονες είτε μια μακρόχρονη και δύο βραχύχρονες και για τελευταία όλα αποδεκτά. Όμως το μέτρο λάστιχο δεν σταματά εδώ αλλά συνεχίζει να ξεχειλώνει αφού από τα τα λεγόμενα φωνήεντα μόνο δύο είναι βραχέα και δύο μακρά όλα τα υπόλοιπα από τα τρία δίχρονα ως και τα περίφημα δήθεν δίψηφα είναι ότι βολεύει στον μελέτητή. Οι εξαιρέσεις άπειρες έτσι που ο κανόνας δεν έχει καμιά σημασία πια.
Παρ' όλα αυτά όμως και πάλι δεν έβγαιναν τα πράγματα. Έτσι άρχισαν τα πάθη των γραμμάτων, των συλλαβών και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς με σκοπό να βαφτίσουν το κρέας ψάρι.
Είναι επόμενο λοιπόν να ονομάσουν ένα εξόφθαλμο πεζό σε ποίημα.
Ποιος ήταν όμως ο λόγος που έγινε όλο αυτό; Ο Πεισίστρατος και η εποχή του. Είναι η εποχή των μεγάλων δραματουργών και σκέφτηκαν υποθέτω ότι ένα τέτοιο έργο θα είχε ανάλογη δομή. Η συνέχεια είναι απλή. Οι Αλεξανδρινοί ανέλαβαν να μετατρεψουν σε κανόνες τα λάθη και το πάθος του μαθητή προς τον δάσκαλο έκανε την υπόλοιπη δουλειά μια και κάθε τι έστω και λάθος που είχε πει ο δάσκαλος, τα έχουμε αναλύσει δεκάδες φορές, μετατρέπονταν σε θέσφατο.
Ίσως στο μέλλον σε μια ανοιχτή στις αλλαγές και στην αλήθεια κοινωνία αποκατασταθούν τα έπη στην πραγματική τους μορφή.
Φιλικά
Παυσανίας

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

Τροία : Η απομυθοποίηση ενός μύθου

Αγαπητοί φίλοι
Στον παρακάτω σύνδεσμο θα μπορέσετε όλοι όσοι θέλετε να διαβάσετε, να κατεβάσετε και να μοιραστείτε με άλλους την προσπάθειά μου να συγκεντρώσω μια σειρά από σημαντικά στοιχεία που δείχνουν, κατά την άποψή μου, πέρα από κάθε αμφιβολία την αναντιστοιχία που υπάρχει ανάμεσα στην σημερινή και την πραγματική Τροία. Είναι μια ευκαιρία το αστείο του Schliemann να πάρει επιτέλους ένα τέλος.

https://drive.google.com/file/d/0B_1hGSGic4rpcGUxZi1wSlpuVFE/view?usp=sharing

Παυσανίας
Υ.Γ Τα στοιχεία έχουν κατά καιρούς δημοσιευτεί όλα αυτά τα χρόνια αλλά πρώτη φορά ομαδοποιούνται σ' ένα μικρό e-book. 

Πέμπτη, 7 Σεπτεμβρίου 2017

Έρευνα της Ελληνικής Μυθολογίας ή ένας περίεργος γέρος

Αγαπητοί φίλοι
Κάθε φορά που προσπαθώ να παρακολουθήσω την άλλη έρευνα απογοητεύομαι από το επίπεδο των ανθρώπων που την διεξάγουν. Θα μπορούσα να συνεχίσω να αναλώνομαι σε ανάλυση όλων αυτών των ειδικών αλλά θα ασχοληθώ μόνο με τον περίεργο αυτό γηραιό κύριο που επιβάλει με την παρουσία του τον τόνο των ερευνών.
Ο εν λόγω γηραιός κύριος προσπαθεί με νύχια και δόντια να κρατηθεί στην επικαιρότητα μια και πια είναι τέως. Μου δίνει την εντύπωση ότι έφτασε σε αυτό το σημείο για να μην χάσει "τα φώτα της ράμπας". Έπαθε αυτό που πολλοί γηραιοί κύριοι και κυρίες παθαίνουν αρνούμενοι την ηλικία τους. Το πρόβλημα είναι ότι μαζί με την ηλικία ήρθαν όλα και τα υπόλοιπα, το πείσμα, η άρνηση, ο παλιμπαιδισμός κλπ.
Ο κύριος αυτό έχει επιβάλει μια περίεργη πολιτική, στο πιθανά κινούμενο και με δημόσιο χρήμα ίδρυμα, όπου συνδιαλέγεται (το ίδρυμα και οι συν αυτώ) μόνο με επιστήμονες αλλά και με ιδιώτες που συμφωνούν μαζί του και προφανώς αποδέχονται την πολυπραγμοσύνη του. Γι' αυτό και κάθε φόρα ο περίεργος και τόσο κοινότυπος γεράκος φροντίζει να χαρακτηρίζει ηλιθίους τους μη πανεπιστημιακούς ερευνητές αλλά και απαγορεύει την συζήτηση μαζί τους. Στην πραγματικότητα απαγορεύει την συζήτηση μαζί μου αφού είμαι ο μόνος που συνολικά τον απορρίπτω. Δεν θα ήταν πιο εύκολο να κατατροπώσει τους αμφισβητίες; Να απαντήσει αποστομωτικά σε όλους εμάς;
Κλείνοντας να εκφράσω την συμπάθειά μου στον καημένο αυτόν άνθρωπο που πρέπει να είναι δυστυχισμένος μια και δεν μπόρεσε να συμφιλιωθεί με την ηλικία του.
Ελπίζω ότι σε ένα δυο χρόνια η φύση θα δώσει την λύση στο πρόβλημα αυτό.
Παυσανίας 

Σάββατο, 26 Αυγούστου 2017

Αργοναυτικά και ανακοινώσεις *για γέλια και για κλάματα"

Αγαπητοί φίλοι
Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν γίνομαι πικρόχολος. Αν όλα αυτά που λέω για τους άλλους τα λέω για να καλύψω την δική μου ανικανότητα έναντι αυτών των ικανών, αν απλά είμαι ένας άλλος ανόητος που απλά πετάει πέτρες πάνω στην Μηλιά. Όμως απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα, απαντήσεις για το πως είναι δομημένο αυτό το έκτρωμα που ονομάζουν επιστημονική κοινότητα και άλλα τέτοια χαρωπά, δίνουν οι ίδιοι. Έτσι ο καθένας μπορεί να  αντιληφθεί ότι ο κάθε .... που έτυχε είτε γιατί ο μπαμπάς του είχε λεφτά και του τα 'τρωγε στις Ιταλίες και στις Βουλγαρίες είτε γιατί είχε μεγάλη γλώσσα και έγλυφε τις κομματικές και θρησκευτικές νομεκλατούρες είτε.....μπόρεσε και τρύπωσε σε αυτήν και την μετέτρεψαν σε ένα κλειστό club όπως κάτι γνωστά bar με ...συγκεκριμένα μόνο μέλη.
Θα περίμενε κανείς ότι μια επιστημονική κοινότητα θα είχε την γνώση και την αποκάλυψή της πρώτο στόχο, θα είχε έστω την ευθυξία και την ευσυνειδησία να ελέγχει τις πα...ρες που ξεστομίζει ο κάθε ένας και να τον βάζει στην θέση του κατά το ...που πας ρε Καραμήτρο! Αλλά του κάκου. Κανείς δεν ενδιαφέρεται παρά μόνο να μην τους χαλάσει την ησυχία κάποιος μη συστημικός σαν και μένα. Οι εντός των τειχών μπορούν να λένε ότι θέλουν.
Θα μου πείτε καλά τι σε έπιασε και τα λες όλα αυτά. Τίποτα! Τυχαία! Δεν έχουν κάποιον στόχο!
Παρεμπιπτόντως και σας παρακαλώ μην συνδέσετε τα προηγούμενα με αυτό που θα πω τώρα, διάβασα σήμερα την δημοσίευση μιας ομάδας αστέρων του στερεώματος για το ταξίδι των Αργοναυτών. Την έγραψαν στα Αγγλικά και την δημοσίευσαν σε δυο τουλάχιστον επιστημονικά περιοδικά. Οι εντυπώσεις μου είναι οι εξής:
α) Νομίζω ότι μετά από αυτό εγώ μπορώ να πετάξω, να φάω σίδερα, να λιώσω πέτρες να κάνω τέλος πάντων τα πάντα μια και αυτοί έγραψαν μια επιστημονική εργασία.
β) Κάποτε οι συνταξιούχοι θα πρέπει να ξεκαβαλικέψουν από τα πανεπιστήμια και να παίζουν τάβλι ή μπιρίμπα αφού δεν μπορούν να επιτελέσουν τον ρόλο τους που είναι να υποστηρίζουν όλους όσους μπορούν αλλά δεν έχουν φωνή.
γ) Θα σας δώσω μια μικρή γεύση από το ευχάριστο αυτό ανάγνωσμα ενώ στο τέλος θα δώσω και ένα link για όσους αντέξουν να το διαβάσουν.
"2. FROM IOLCOS TO COLCHIS
The text of Argonautica Orphica describes the route
followed by the Argonauts from the day they
departed from Iolcos (v. 455-820). They left the
Pagasitic Gulf, passed the island of Skiathos, and then
went northeast towards Athos, “eureia Pallene” and
Samothrace, where they participated in mystical
rituals. Then, they arrived to Lemnos, an island where
they waited until the “right” western wind blew "
Έχετε ακούσει φαντάζομαι την παροιμία που λέει πίναμε και λέγαμε; Ε! Αν την έχετε ακούσει τότε μπορείτε να αντιληφθείτε τι θέλω να πω.
Ξεκινάει ο επιστήμων χωρίς βέβαια να χρειάζεται να επιχειρηματολογήσει για κάθε στοιχείο που προσφέρει είτε γιατί δεν έχει τι να πει, είτε γιατί θεωρεί όλους εμάς ηλίθιους, οπότε ποιος ο λόγος να προσπαθήσει να μας μορφώσει είτε όλα είναι αυτονόητα οπότε ποιος ο λόγος να τα γράφει αφού ήδη τα γνωρίζουμε σε βάθος. Προφανώς η εύθυμη αυτή παρέα, που έχει και μια ιταλική essence είναι αλήθεια, δεν θεώρησε λογικές καμιά από τις παραπάνω μοναδικές κατευθύνσεις και άνοιξε καινούργιους δρόμους στην διανόηση κάνοντας κάτι άλλο. Θα μας μεταφέρει ότι θεωρεί αυτή στοιχεία και θα απαξιεί να μας πει το πως τα τεκμηριώνει. Είναι προφανές ότι έχουν πάρει προ πολλού τον ρόλο του παντογνώστη και δεν ασχολούνται με μικρότητες.
Αφού λοιπόν μας λέει σε άπταιστα Αγγλικά ότι το κείμενο του Ορφέα περιγράφει το ταξίδι των Αργοναυτών μας επισημαίνει ταυτόχρονα ότι οι Αργοναύτες ξεκίνησαν από την Ιωλκό και βγήκαν από τον Παγασητικό κόλπο.
Μπορεί να μου πει ένα καλόπαιδο από αυτά που βρίσκεται η Ιωλκός; (Οι αναγνώστες μπορούν να αναζητήσουν αντίστοιχα άρθρα) Γιατί αν Ιωλκό ονομάζει μια περιοχή επειδή κάποιος έβαλε μια πινακίδα στο καφενείο του με το όνομα αυτό τότε μάλλον, λέω μάλλον γιατί ποτέ δεν ξέρεις με την επιστημονική κοινότητα, αυτό δεν είναι απόδειξη. Στην γειτονιά μου ο κυρ-Γιώργος ονόμασε το κουρείο του το "μικρό Λονδίνο" αυτό σημαίνει ότι εγώ είμαι veritable Λονδρέζος και κοιτάζω μπροστά μου τον Τάμεσση;
Λέει ότι από την Ιωλκό βγήκαν από τον Παγασητικό κόλπο. Ο Ορφέας αναφέρεται σε Παγασηίδα ακτή "υπερ παγασηίδας ακτάς" στίχος 112 Αργοναυτικά Ορφέα. Που τον είδε τον Παγασητικό κόλπο. Δηλαδή στην Θεσ/νίκη υπάρχει η ακτή της Περαίας, των Ν.Επιβατών, της Μηχανιώνας, του Αγγελοχωρίου και πάει λέγοντας αλλά ο κόλπος λέγεται Θερμαϊκός. Πως καταλήγει σε αυτό το συμπέρασμα; Του σφύριξε κάποιος κάποιο άγνωστο μυστικό; Έχει έγγραφα που τα κρατά για τον εαυτό του; Έλα πάνσοφε και φώτισέ μας.
Παρ' όλα αυτά μας λέει ότι  βγήκαν από τον Παγασητικό κόλπο και πήγαν στο νησί Σκιάθος. Ξεχνάει όμως να μας πει ο πανμέγιστος και η υπόλοιπη συγκέντρωση των σοφών του Βουνού ότι οι Αργοναύτες έκαναν ένα ταξίδι περίπου δώδεκα ωρών (υπάρχει αντίστοιχο άρθρο) για να φτάσουν στο Πήλιο. Που το τοποθετεί; Εντός του κόλπου, εκτός ή και επί τα αυτά; Τι έκαναν για δώδεκα ώρες; Κωπηλατούσαν; απλά χάζευαν; περπατούσαν, έπαιζαν μπιρίμπα;
Συνεχίζει όμως ακάθεκτο ο αρχηγός ακολουθούμενος από το υπόλοιπο συμβούλιο "πέρασε από το νησί της Σκιάθου".
Ξεχνάει πάλι να μας πει ο σοφολογιότατος γιατί κάνει την Σκιάθο νησί όταν ο Ορφέας ούτε δηλώνει, ούτε υπονοεί, ούτε καν αφήνει να γίνει έστω και κατά λίγο αντιληπτό ότι η Σκιάθος είναι νησί. Θα μου πει κάποιος ότι όλοι ξέρουμε ότι είναι νησί, θα απαντήσω ότι όλοι κάποτε ήξεραν ότι η Γη είναι επίπεδη και γύρω-γύρω τρέχει ένα ποτάμι αλλά δεν ήταν έτσι. Οι γνώσεις δεν χτίζονται με το όλοι ξέρουν. Αυτό που όλοι νομίζουν ότι ξέρουν δεν συνιστά αυτόματα και αλήθεια. Πρέπει να αποδειχτεί. Όπως στις περιπτώσεις όπου όλοι μα όλοι ξέρουν ποιος είναι ο δράστης ενός εγκλήματος αλλά αποδεικνύεται τελικά αθώος. Όλοι ξέρουμε ότι το Κορδελιό είναι στην Θεσ/νίκη, όπως και η Σμύρνη κλπ, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια!
Πέρα όμως από την μικρούλα αυτή αβλεψία ξέχασαν οι φίλοι μας να μας πουν που στην ευχή είναι το ακρωτήριο Τησαίο (Τησαίη άκρη) καθώς και η Σηπιάς ακτή (;) (στίχος 460) που συναντά πριν την Σκιάθο. Ούπς! το ξέχασε! Να τον συγχωρέσουμε μωρέ! Θα μας το χρωστάει. Όπως θα μας χρωστάει το ποια είναι η παραλιακή Ομόλη και ποιος ο μεγάλος και πολύβουος ποταμός Άμυρος, που το δέλτα του βρίσκεται σε αυτήν, που μάλιστα έχει και μεγάλο μήκος. Στίχοι 462-463 "αγχίαλος θ' Ομόλη, ρειθρον θ αλμυρές Αμύρου ος δια πολλήν γαίαν ιεί μεγαλόβρομον ύδωρ". Τσ, τσ! Λεπτομέρειες και ως γνωστόν ο καλός επιστήμονας δεν ασχολείται με λεπτομέρειες.    
Αμέσως μετά όμως ο κουτσομπόλης αυτός Ορφέας μας λέει ότι περνάει από τις βαθιές χαράδρες του Ολύμπου. Στίχος 464 "Ουλύμπου δε βαθυσκοπέλου πρηώνας ερυμνούς". Καλά βρε μάστορα γιατί τα μαρτυράς όλα. Τι να πρωτοβρούν τα παιδιά; Κράτα και κάτι μυστικό. Πάντως τον Όλυμπο με τις βαθιές χαράδρες, που προφανώς ήταν παραθαλάσσιες δεν τον βρήκε το παιδί με την εκλεκτή παρέα του.
Στην συνέχεια όμως αποδεικνύεται καλύτερος και από τον Μαραντόνα και τον Μέσσι μαζί στην τρίπλα. Προσθέτουν χαριτωμένα ότι φύσηξε Νότιος άνεμος και φτάσαν στον Άθω αλλά Όυπς! Ο Ορφέας δεν αναφέρει ΠΟΥΘΕΝΑ αν φύσηξε άνεμος και από ποια κατέυθυνση, Αλλά σου λένε οι πονηρούληδες, ας πω εγώ Νότια, κανείς δεν θα το καταλάβει, όλοι ξέρουν την γεωγραφία της Ελλάδος θα το θεωρήσουν λογικό αλλά δεν είναι. Απλά η παρέα αυτή προσπαθεί να μας κοροϊδέψει φυτεύοντας ανύπαρκτα στοιχεία.
Μας αναφέρει ο πανμέγιστος όμως ότι μετά περνά από την ευρεία Πελλήνη αλλά πάλι το ξέχασε να μας πει πια είναι. Ας εσείς οι επιστήμονες. Άμα στην ομάδα σου έχεις και συνταξιούχους σε κολλάνε και γεροντική άνοια και ξεχνάς.
Δεν μας λες βρε καλόπαιδο που ακριβώς είναι η μεγάλη, ευρεία γαρ, αυτή Πελλήνη; Ποια είναι; Η Παλλήνη στην Αττική, για να βοηθήσει λίγο και το όνομα να καλυφθούμε; Είναι μήπως η Χαλκιδική που ίσως κάποτε κάποιος είχε ανοίξει ένα beach bar με το όνομα η ευρεία Πελλήνη από την γυναίκα του την Πελλήνη που ήταν λίγο ευρεία, αλλά είχε χρήμα; (Δίνω ιδέες τώρα, όχι ψέμματα). Ίσως ως άλλη Ατλαντίδα κάποτε ήταν εκεί αλλά βυθίστηκε γιατί χαλούσε την Χαλκιδική και όπως όλοι ξέρουμε σαν την Χαλκιδική δεν έχει!
Τέλος πάντως έστω και με καθυστέρηση έφτασε στην Σαμοθράκη που βέβαια και εδώ δεν μας λέει ΠΩΣ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είναι το σημερινό νησί γιατί από τα προηγούμενα μόνο λογικό δεν είναι.
Μετά η .... των οχτώ μας έφτασε στην Λήμνο. Εκεί ο Ορφέας κάνει λόγο για την Σιντιακή οροσειρά (ΣΙΝΤΙΑΚΑΙΣ ΟΦΡΥΣΙΝ). μήπως μπορούν να μας την δείξουν γιατί απ' ότι ξέρω με τις ελάχιστες γνώσεις μου στην Ελλάδα έχει ΔΥΟ οροσειρές. Της Πίνδου και της Ροδόπης! Αυτή που βρίσκεται; Κρύβεται για να μην την δούμε; Τι κάνει στην Λήμνο; Περιμένει λέει δυτικό άνεμο. Γιατί; για να μπει στον Ελλήσποντο. Μπορούμε να αναρωτηθούμε καλόπιστα τι στο καλό θέλει στην Λήμνο. Γιατί αν υπάρχει κάποιο παλιρροϊκό φαινόμενο στον Ελλήσποντο και περίμενε να βρει την ευκαιρεία για να τρυπώσει θα πήγαινε είτε στην Ίμβρο είτε στην χερσόνησο της Καλλίπολης άντε στη Τένεδο. Στην Λήμνο όμως γιατί; Ήθελε φόρα για να πηδήξει άλμα τριπλούν; Ή περίμενε να μαζευτούν οι θεατές για να δίνουν με τα παλαμάκια ρυθμό. Και πως ήξερε τι συμβαίνει στον Ελλήσποντο όντας τόσο μακριά;
Φυσικά δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν μπορούσε να πάει μέχρι την απέναντι ακτή. 50 άνθρωποι με κουπιά σε πάνε μια χαρά και γρήγορα-γρήγορα.
Όπως βλέπετε λίγες μόνο γραμμές είναι αρκετές για να τους φτύσεις να μην τους ματιάξεις, μια και πιστεύομεν και στην βασκανίαν, να φτύσεις στον κόρφο σου και τέλος πάντων να κάνεις όλα αυτά τα τελετουργικά που αρμόζουν στην περίσταση.
Θα σταματήσω εδώ. Όποιος έχει κουράγιο ας διαβάσει το υπόλοιπο εδώ :
https://www.researchgate.net/publication/319179458_THE_ARGONAUTICA_ORPHICA_VERSION_FOR_THE_VOYAGE_OF_THE_ARGONAUTS_A_GEO-ANALYSIS
Καληνύχτα

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Ομηρικές ...λεπτομέρειες 2: Οι Γερανοί λένε την αλήθεια.

Αγαπητοί φίλοι
Αν και έχουν περάσει εννιά χρόνια από την πρώτη μου απόπειρα στο διαδίκτυο εντούτοις συνεχίζω προσπαθώντας πάντοτε να παρουσιάζω πρωτότυπα άρθρα. Βέβαια ο Όμηρος βρίθει από πληροφορίες, ευτυχώς, που με λίγο ψάξιμο και μπόλικη τύχη μπορείς να πέσεις επάνω τους και να αισθανθείς για μια ακόμη φορά σαν να είσαι εσύ που βρήκες το El Dorado. Για μια ακόμη τέτοια πληροφορία θα σας μιλήσω και σήμερα μια ακόμη Ομηρική λεπτομέρεια για τους ειδικούς που δυστυχώς αδυνατούν να δουν όχι μόνο το αυτονόητο αλλά και βασικές λεπτομέρειες. Ο Όμηρος για παράδειγμα αναφέρεται συνεχώς σε συνήθειες διαφόρων ζώων που ζουν στην περιοχή της Τροίας και τα συγκρίνει με τις ανθρώπινες συνήθειες.
Θα μπορούσε βέβαια να ανοίξει μια συζήτηση για το κατά πόσο ο Όμηρος μεταφέρει τις συνήθειες και τις συμπεριφορές τοπικών ζώων και όχι κάποιων που ζουν σε άλλες περιοχές. Εδώ η απόλυτη απάντηση μπορεί να δοθεί μόνο από τον ίδιο τον Όμηρο αλλά μπορούμε να θεωρήσουμε ως λογικό συμπέρασμα ότι ο Όμηρος, όπως και κάθε συγγραφέας μικρός ή μεγάλος, γνωστός ή άγνωστος, στα πλαίσια της έρευνας που κάνει έχει πάντοτε επαφή με τον τόπο και χρησιμοποιεί πραγματικά τοπικά χαρακτηριστικά για να αποδώσει εντονότερα αληθινά ή λιγότερο αληθινά γεγονότα.
Με αυτό ως προϋπόθεση μπορούμε να συνεχίσουμε την αναφορά μας στα Ομηρικά ζώα. Έλεγα λοιπόν ότι θα περίμενα από κάποιον που είναι, στοιχειωδώς έστω, ερευνητής του Ομήρου και όχι απλός αντιγραφέας παλαιότερων κειμένων, ότι θα ερευνούσε την πιθανότητα να βρεθούν όλα τα αναφερόμενα ζώα στην περιοχή της Τροίας, όποια και αν είναι αυτή. Εδώ θα πρέπει ο αναγνώστης να θυμηθεί ότι τα ζώα, όπως και τα φυτά αλλά και σε μεγάλο βαθμό οι άνθρωποι, δεν αλλάζουν τις συνήθειές τους. Γι' αυτό βλέπουμε άλλωστε ζώα να μεταναστεύουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά για να γεννήσουν και να επιστρέψουν ενώ οι ίδιες, για εμάς τους υπόλοιπους, συνθήκες μπορεί να υπάρχουν είτε εκεί που βρίσκονται είτε πολύ κοντύτερά τους.
Ο Όμηρος λοιπόν αναφέρεται σε πολλά είδη του ζωικού Βασιλείου και συγκεκριμένα η αναφορά σήμερα γίνεται για τους Γερανούς. Κάνοντας μια εύκολη και γρήγορη έρευνα βρήκα ότι στην περιοχή της υποτιθέμενης Τροίας ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ γερανοί ούτε και στην ευρύτερη περιοχή. καμιά φορά βέβαια σταματάνε στην λίμνη Κερκίνη αλλά φαντάζομαι κανείς δεν θα ισχυριστεί ότι η Κερκίνη συνορεύει με την Τροία. Υπάρχει βέβαια ένα υποείδος το Grus grus lilfordi Sharpe το οποίο συναντάται στην περιοχή του ευξείνου πόντου αλλά και πάλι δεν κατοικεί στην περιοχή της Τροίας ή ευρύτερα. Ο Γερανός περνά από την περιοχή αλλά δεν κατοικεί σε αυτή μια και χρειάζεται διαφορετικά εδάφη για να καλύψει τις ανάγκες του. Αυτό έχει σημασία γιατί αν κατοικούσε θα μπορούσε ένας προσεκτικός παρατηρητής να καταγράψει τους ήχους και τις κινήσεις τους και έτσι να κάνει και τους παραλληλισμούς που όπως θα δούμε κάνει ο Όμηρος.
Θα παραθέσω εδώ τον χάρτη με τις περιοχές που κατοικεί και μεταναστεύει ο Γερανός στην Ευρώπη.
 
   Το κίτρινο χρώμα αντιπροσωπεύει τις θέσεις του καλοκαιριού και το μπλε του χειμώνα ενώ το πράσινο τα δρομολόγια. (Τους χάρτες σε μεγαλύτερο μέγεθος θα τους βρείτε στο wikipedia). Επίσης στο https://www.savingcranes.org/species-field-guide/ μπορείτε να δείτε αναλυτικά για κάθε είδος και θα διαπιστώσετε ότι οι περιοχές στην Τουρκία μάλλον δεν ισχύουν ή πρόκειται για ενδιάμεσο σταθμό.
Ας δούμε τώρα τι λέει ο Όμηρος:
Ιλιάδα 3  2-5
"Τρῶες μὲν κλαγγῇ τ᾽ ἐνοπῇ τ᾽ ἴσαν ὄρνιθες ὣς
ἠΰτε περ κλαγγὴ γεράνων πέλει οὐρανόθι πρό:
αἵ τ᾽ ἐπεὶ οὖν χειμῶνα φύγον καὶ ἀθέσφατον ὄμβρον
5κλαγγῇ ταί γε πέτονται ἐπ᾽ ὠκεανοῖο ῥοάων"
Βλέπουμε λοιπόν ευκρινέστατα ότι στο σημείο που βρίσκονται υπάρχουν γερανοί που μεταναστεύουν κάθε χρόνο λίγο πριν μπει ο χειμώνας. Μένω μόνο σε αυτό που είναι τόσο προφανές. Μάλιστα ο Όμηρος αναφέρεται στον ειδικό ήχο που κάνουν όταν απογειώνονται.
Ας ξαναγυρίσουμε τώρα στον Όμηρο. Είσαι ο Όμηρος και πηγαίνεις στην Τροία για να "πάρεις" την εικόνα του τι συνέβαινε εκεί πριν λίγα ή πολλά χρόνια και δεν βλέπεις πουθενά γερανούς ή κάτι αντίστοιχο πως είναι δυνατόν να το φέρεις στο μυαλό σου και να συγκρίνεις την κίνηση των Τρώων σαν αυτή των Γερανών. Από που άντλησες αυτήν την πληροφορία αλλά και την αφορμή για να το κάνεις; Από το πρόσφατο ταξίδι σου σε Αγγλία ή Γερμανία; Διότι αυτό αν δεν το δεις δεν μπορείς να το χρησιμοποιήσεις.
Άρα επειδή μάλλον ο Όμηρος δεν επισκέφτηκε την Βασίλισσα Ελισάβετ πρόσφατα το πιο πιθανό είναι ότι η Τροία δεν βρίσκεται στην σημερινή Μ.Ασία μια και κανένα στοιχείο, ούτε και οι γερανοί, που αναφέρεται από τον Όμηρο δεν ταιριάζει με αυτήν.
Παυσανίας
Υ.Γ. Στην κανονική Τροία όλα αυτά τα στοιχεία ενυπάρχουν.